فریاد بی صدا

چه زیباست سرودن ، وقتی میدانی او میشنود

و چه زیباست دیوانگی به خاطر او ، وقتی میدانی او میبیند . .

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس…

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز…

روز میلاد…

روز تو!

روزی که تو آغاز شدی!

تولد مبارک

عشق تو برايم زيباتر از هر زيبايي و

 با شكوه تر از هر منظره اي ميباشد

تو دنياي ناشناخته اي هستي كه فقط من

آن را كشف كردم

به اندازه همه ي دنيا دوستت دارم

و به اندازه ي همه ي پرستشگاه ها مي پرستمت

و به اندازه ي تمام ستايشگران ستايشت مي كنم

اگر در راه عشق تو وجودم را به هزاران تكه قسمت كنند

هر تكه آن با صداي بلند فرياد ميزند

تو را دوست دارم

اي عشق من

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي

 هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي

براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو:

 يادت بخير

خدایا آنان که بی بهانه ،بهانه می گیرند ،

حرف حسابشان چیست!؟

آیا حساب نمی دانند ؟!

یا که حسابشان قابل محاسبه نیست!؟

در هر حال حسابشان را به تو واگذار می کنم ! 

باشد که بی حسابشان کنی!

قبل از آنکه خود بی حساب شوند!

دلم اعدامی عشق است به دار قلب خاموشت بدان تا لحظه ی مردن نخواهم کرد فراموشت...

خیلی دلم برات تنگ شده. کاش می شد بهت بگم که چقدر دلم برات تنگ

 شده،کاش می شد بهت بگم که چقدر دوست دارم،اما هر چی با کلمه

ها و جمله ها بازی می کنم که احساسمو بیان کنم ،اونا هم جلوی

عشقم کم می یارنو دهنم بسته می شه و در سکوتم می گم که دوست

دارم.همیشه ساکت و سردم،کاش می شد بدونی که سکوتم از عشق تو

لبریز.کاش می شد همیشه پیشت باشم.کاش وقتی کنار هم هستیم،به

ثانیه ها،به ساعت ها،بگم چند لحظه صبر کنید تا عشقمو خوب ببینم،چند

لحظه صبر کنید تا چشماش تو ذهنم بمونه،و روزای بدون اون رو با یاد

چشماش تحمل کنم.دنیا صبر کن تا دست عشقمو بگیرم و حس کنم که

خواب نیستم و بیدارم و پیش اون هستم.

اما نه ثانیه ها،نه ساعت ها،نه دنیا صبر نمی کنه و مثل باد می رن و من

بدون اینکه بگم دوست دارم،بدون اینکه نگات کنم،بدون اینکه دستاتو بگیرم

 ازت جدا می شم.

تا ابد دوستت دارم..............

دو خط موازي زاييده شدند . پسركي در كلاس  درس آنها را روي كاغذ كشيد . آن وقت دو خط موازي  چشمشان به هم افتاد و در همان يك نگاه ، قلبشان تپيد و مهر يكديگر را در سينه جاي دادند .
 خط اولي گفت : ما مي توانيم زندگي خوبي داشته باشيم .
و خط دومي از هيجان لرزيد .
خط اولي گفت : و خانه اي داشته باشيم در يك صفحه ي دنج كاغذ .
من روزها كار مي كنم .  مي توانم بروم خط كنار يك جاده ي دورافتاده  و متروك شوم ، يا خط كنار يك نردبان .
خط دومي گفت : من هم مي توانم خط كنار يك گلدان چهارگوش گل سرخ شوم ، يا خط يك نيمكت خالي در يك پارك كوچك و خلوت .
خط اولي گفت : چه شغل شاعرانه اي و حتما زندگي خوشي خواهيم داشت .
در همين لحظه معلم فرياد زد : دو خط موازي به هم نمي رسند و بچه ها تكرار كردند : دو خط موازي هيچ وقت به هم نمي رسند .
دو خط موازي لرزيدند . به همديگر نگاه كردند . و خط دومي زد زير گريه .
خط اول گفت : نه اين امكان ندارد ! حتما يك راهي پيدا مي شود.
خط دومي گفت : شنيدي كه چه گفتند ؟ هيچ راهي وجود ندارد . ما هيچ وقت به هم نمي رسيم  و دوباره زد زير گريه .
خط اولي گفت : نبايد نا اميد شد . ما از اين صفحه ي كاغذ خارج مي شويم و دنيا را زير پا مي گذاريم . بالاخره كسي پيدا مي شود كه مشكل ما را حل كند .
خط دومي آرام گرفت و اندوهناك از صفحه ي كاغذ بيرون خزيد .
از زير در كلاس گذشتند و وارد حياط شدند و از آن لحظه به بعد سفرهاي دو خط موازي شروع شد . آنها از دشت گذشتند ... ، از صحراهاي سوزان ... ، از كوههاي بلند ... ، از دره هاي عميق ... ، از دريا ها ... ، از شهرهاي شلوغ ... ....
سالها گذشت ؛ و آنها دانشمندان زيادي را ملاقات كردند . رياضيدان به آنها گفت : اين محال است . هيچ فرمولي شما را به هم نخواهد رساند . شما همه چيز را خراب مي كنيد .
فيزيكدان گفت : بگذاريد از همين الان نا اميدتان كنم . اگر مي شد قوانين طبيعت را نا ديده گرفت ، ديگر دانشي به نام فيزيك وجود نداشت .
پزشك گفت :  از من كاري ساخته نيست ، دردتان بي درمان است .
شيمي دان گفت : شما دو عنصر غير قابل تركيب هستيد . اگر قرار باشد با يكديگر تركيب شويد ، همه مواد خواص خود را از دست خواهند داد .
ستاره شناس گفت : شما خود خواه ترين موجودات روي زمين هستيد . رسيدن شما به هم مساوي است با نابودي جهان . سيارات از مدار خارج مي شوند ، كرات با هم بر خورد مي كنند ، نظام دنيا از هم مي پاشد . چون شما يك قانون بزرگ را نقض كرده ايد .
فيلسوف گفت : متاسفم ، جمع نقيضين محال است .
و بالاخره به كودكي رسديدند . كودك فقط يك جمله گفت : شما به هم مي رسيد .
يك روز به يك دشت رسيدند . يك نقاش ميان سبزه ها ايستاده بود  و نقاشي مي كرد .
خط اولي گفت : بيا وارد آن بوم نقاشي شويم . در آن حتما آرامش خواهيم يافت .
و آن دو وارد دشت شدند . روي دست نقاش رفتند و بعد روي قلمش نقاش فكري كرد و قلمش را حركت داد .
و آن دو ريل قطار شدند كه از دشتي مي گذشت .
و آن جا كه خورشيد سرخ آرام آرام پايين مي رفت ، سر دو خط موازي عاشقانه به هم مي رسيد .

دیروز تولدم بود.

تولدم مبارک.

عشق تو برايم زيباتر از هر زيبايي و

 با شكوه تر از هر منظره اي ميباشد

تو دنياي ناشناخته اي هستي كه فقط من

آن را كشف كردم

به اندازه همه ي دنيا دوستت دارم

و به اندازه ي همه ي پرستشگاه ها مي پرستمت

و به اندازه ي تمام ستايشگران ستايشت مي كنم

اگر در راه عشق تو وجودم را به هزاران تكه قسمت كنند

هر تكه آن با صداي بلند فرياد ميزند

تو را دوست دارم

اي عشق من

به زبانت بياموز که هر اسمي ارزش جاري شدن ندارد

به زبانت بياموز به هر کسي نگويد دوستت دارم

به لبانت بياموز هر لبي ارزش بوسيدن ندارد

به پاهايت بياموز هر راهي ارزش رفتن ندارد 

به آن دو بياموز که به رفتن عادت نکند

من چه جوری دل سپردم

من فقط دیدم که چشماش

پر بارون و خواهش

عاشقونه من برده

 تا ته حس نوازش

تو گريست هرگز !!!!!

                                                                                      علي شريعتي

هر دلی دیدم یاری داره

دل من چی داره

سیاهی شب ماهو داره

دل من چی داره

وقتی سنگ قلب آدما

عشقی بینشون نیست

واسه دل پر غصه من

دلی مهربون نیست

عشق واقعی تو قصه هاست

تو خیالو خواب

دوست دارم گفتنشون همشون سرابه

عشقم عزیزم جونم

نور چشمای گریونم

بی تو نفسم تمومه

بی تو گمو بی نشونه

بی تو نمی خوام بمونم...

به خاطر نعمت هایی که بهایشان را

گران می پردازیم.

به خاطر جنگلی که برایمان آفریده ای.

به خاطر همه چیز و هیچ چیزی که داریم.

خدایا دوستت دارم.

به خاطر هوایی که فعلاً رایگان است!!!

من مقطع بالاتر قبول شدم.

از همه کسانیکه که کمکم کردن و بهم آرامش

دادن ممنون

با همه توان خویش دیگران را یاری کنی

                                     تا به رویای خود واقعیت بخشند

و دنیایی صمیمیت و تکاپوست به شنیدن و ادراک

و از آن پس انجام هر آنچه بتوانی

                          و اندوختن آنچه شایسته باشد.

که درخت زندگی دیگران سرشار میوه های شادمانی و 

                                                           امنیت و نیکبختی شود.